in a way that's different than who we are....
it's dbs week once again... another week of a very tight schedule but this time, i know goes with fun and the tasks are simply worth doing...
can i just say that i love the speakers especially doni who was the replacement of the other speaker
louie mar, the author of orosa-nakpil was our speaker also... i cannot forget a statement he said...
louie mar: "ang taong DESPERATE, sa patalim kumakapit"
ako
oo nga, bakit kaya??? hmmm...
all swirled up;
9:56 PM
Wednesday, August 30, 2006
lahat ng tao sa paligid ko ngayon ay "may pera ngunit di sapat"
ang dami kasing pinagkakagastusan, binabayaran, pinagkakauutangan, hinuhulugan, nilalagyan, pinaglalaanan, binibili, at iba pa...
hay...
haaaaay...
ngunit sa oras ng pagsubok talaga masusubok ang galing mo...
kung kailan ka walang pera tsaka ka lalong gagasta...
hum2!
inakala kong tapos na ang hirap...
biglang may paper pala ang guitar concerto...
chelle: napilitang pumunta kasama si gia at david...
david: natulog ng buong buhay sa venue na parang nasa bahay lang,
gia: nawala...nahiwalay ng upuan...
guitar concerto: boring, nakakaantok, nanghihikayat matulog....sayang ang 250 pesos...
after almost 30 minutes of listening to lullabies...
announcer: "magkakaroon po tayo ng 10-minute break"
david: "labas tayo, nagugutom ako"
chelle: "ok"
naglakad, hanggang sa dalin ng mga paa sa dencio's
umorder, kumain, uminom, kumain, uminom, nagkwentuhan, nagtawanan, kumain, uminom hanggang sa malunod sa iced tea, nagbayad, uminom, lumayas...
malamang, tapos na ang palabas...kumusta naman sa 10- minute break? kumusta naman ang cost-cutting? kumusta naman ang reaction paper? ano kaya maganda isulat?
hay...patay ako! wala akong mailalagay...
kasi naman...
all swirled up;
11:21 PM
